Guru: Pavhari Baba een groot mysticus wilde geen Guru zijn
8 mei 2014
Pavhari was een groot heilige in zijn tijd. Hij was een zelfverwerkelijkte ziel, een buitengewoon heilig man die ongeveer in 1884 in het Noorden van India leefde.
Pavhari wees altijd de rol om als guru op te treden af. Het was zijn wens om ver weg van alle mensen te leven, teruggetrokken in een grot midden in de bossen. Hij wilde niemand tot last zijn en hoewel hij de hoogste bewustzijnstoestand had bereikt, was Hij er niet toe bereid om de rol van Meester te zijn op zich te nemen.
Maar zijn poging om zich terug te trekken was tevergeefs. De rust en de vrede die Pavhari Baba zo eigen was trok onweerstaanbaar mensen aan.
Uit alle windrichtingen kwamen ze naar zijn bescheiden onderkomen en zaten aan zijn voeten om Zijn boodschap van stilte en zwijgzaamheid te aanvaarden.
Zwijgzaamheid
Slechts uiterst zeldzaam kwam er een woord over Zijn lippen, want hij wilde niet als een geestelijk leraar worden beschouwd.
Cobra ervaring
Op een zekere dag werd Pavhari Baba door een cobra gebeten. In de wijde omgeving was er niemand die Hem kon helpen, aar Zijn zuiverheid en Zijn onschuld, die Hem uitsluitend God deden zien in alles en iedereen, verleenden Hem een verklaarbare immuniteit tegen het dodelijk gif. Hij overleefde het.
Toen hij in de avondbezoek kreeg van een klein groepje aanhangers en zij erachter kwamen wat er was gebeurd, waren ze allemaal diep geschokt. De heilige echter, wiens hart overliep van liefde voor God en Zijn schepping, zei slechts: "De slang was een boodschapper van Mijn geliefde".
Bezoek van een dief
Een dief, die vele bezoekers iedere dag zag komen en gaan door het dichte woud, werd nieuwsgierig en vermoedde dat er een boel geld en waardevolle dingen in de grot van de Heilige verborgen lagen.
Op een dag toen de Heilige alleen was en in Zijn meditatie de eenheid met God beleefde, een toestand waarin Hij niets vernam van wat er in zijn omgeving gebeurde, sloop de dief naderbij. De dief maakte gebruik van de gelegenheid en doorzocht de grot, op zoek naar geld. Zijn teleurstelling was groot, toen hij erachter kwam dat er helemaal niets te halen viel. Een tweetal pannetjes en wat ander kookgerei, door de Heilige af en toe gebruikt om voor zijn bezoekers te koken, bleek diens enige aardse bezit te zijn. Snel raapte de dief die spulletjes bij elkaar en maakte zich uit de voeten.
Kort daarop keerde de Heilige uit zijn trance tot normale waak bewustzijn en ontdekte wat de dief had gedaan.
Hij schrok want Zijn geliefde had hem bezocht en hij dwaas was er niet geweest om hem welkom te heten en eten te geven. Iemand bedacht hij had zichtbaar meer behoefte aan kookgerei dan hemzelf. Hij wist toch niet echt wat hij met al die spullen moest beginnen. God gaf en God nam, maar Hij kon zichzelf niet vergeven dat Hij in gelukzaligheid had verkeerd en daarom God niet had verwelkomd.
Snel pakte Hij de overgebleven voorwerpen, wat eten en een paar gevlochten matten, samen in een lap stof, zwaaide de bundel over Zijn schouders en ging zo snel mogelijk op weg om "Zijn" geliefde in te halen.
Toen de dief de Heilige aan zag komen, ging de dief nog harder hollen, zo hard totdat hij volledig buiten adem was en hij zich gedwongen zag te stoppen en uit te blazen. Op dat moment kwam de grote en krachtig gebouwde Heilige recht voor hem staan. De dief was ervan overtuigd dat hem nu een harde les wachtte, maar in plaats daarvan gebeurde er het vreemdste wat hem ooit was overkomen.
Pavhari Baba zette de bundel met spullen voor de voeten van de dief, knielde voor hem neer, groette hem met gevouwen handen en zei met tranen in Zijn ogen "O Heer, vergeef uw onwetende zoon, die in Zijn eigen gelukzaligheid vertoefde toen u hem kwam bezoeken. Wat moet ik doen met dit aardse bezit?, want u bent vergeten een aantal dingen mee te nemen. Ook deze spullen behoren u toe. Vergeef uw onwaardige zoon. Met die woorden nam pavhari Baba afscheid en keerde terug naar Zijn kluizenaarshut.
Dief in grote verbazing
De dief bleef alleen achter, overweldigd door zoveel liefde. Hij, een door de maatschappij verachte, een zondaar, mocht dit blijk van grenzeloze liefde van de kant van een groot Heilige ontvangen. In zijn hele leven had niemand hem zoveel begrip en liefde getoond, zelfs zijn ouders of zijn vrouw niet.
Keerpunt in de diefs leven
Deze ontmoeting werd het keerpunt in zijn leven. Nog op datzelfde moment besloot hij het leven als dief op te geven. Hij wilde zich niet langer verstoppen, niet langer in angst en schaamte leven. Zorgvuldig bundelde hij alle voorwerpen samen en keerde terug naar het kluizenaarsverblijf van de Heilige.
Pavhari Baba nam een leerling aan
Pavhari Baba ontving de "verloren" zoon met een begrijpende glimlach, waarachter al Zijn liefde schuilging. De dief werd een trouwe metgezel van de Heilige en na jaren samen doorgebracht te hebben werd hijzelf iemand die zijn medemens bijstond in diens zoeken naar licht in deze wereld vol duisternis en pijn
Een populair gezegde in India over leraren is deze
- Een guru is iemand die de spirituele aspirant met God bekend maakt
- Daarna keert Hij hem de rug toe en vervolgt zijn eigen weg.
- Een guru is er alleen maar in het begin, alleen weet wel dat het begin wel 1-15 jaar kan duren.
.jpeg)
Comments
Post a Comment