TIJD: Is er wel gebrek aan tijd?? en een vraag is hoe tijd in te vullen
2026 10 juni
Rust in Tijd — en de Glimlach die Alles Openmaakt
Er zijn van die dagen waarop tijd voelt als een strakke jas.
Je hebt misschien maar twee dingen te doen, en toch lijkt je hoofd te rennen alsof je een heel dorp moet dragen.
Je lichaam is rustig, maar je gedachten lopen een marathon.
Vanmorgen lag ik in mijn bed, oefeningen te doen, en ineens dacht ik: Wat is TIJD eigenlijk?
Waarom voelt het alsof er altijd te weinig van is? Waarom zeggen we: “Ik moet tijd maken voor…” — alsof tijd een klei is die we met moeite moeten kneden? En toen gebeurde er iets onverwachts. Ik moest grinniken. Zomaar. Uit het niets. Alsof mijn ziel zei: “Je hoeft tijd niet te beheersen. Je mag erin rusten.”
De illusie van drukte
Ik dacht aan mensen die vandaag op bezoek komen:
de één met een strak ochtendritme, sadhana om 05.30 uur, werk, thuiskomen, eten, omkleden, weer verder.
De ander met kinderen, partner, boodschappen, koken, zorgen, sociale verplichtingen.
En ik dacht aan mezelf.
Ik heb de hele dag vrij — en toch voelde ik dezelfde druk.
Niet door mijn agenda, maar door mijn gedachten.
Dat is het wonderlijke: drukte zit niet in tijd, maar in de geest.
Yoga zegt: tijd is geen klok, maar een ruimte
In de yogatraditie wordt tijd niet gezien als een rijtje uren, maar als een veld van aanwezigheid.
Een plek waar je in kunt zakken. Een ruimte die groter wordt wanneer jij groter wordt van binnen.
Wanneer je ademt in de buik,
wanneer je voeten de vloer voelen,
wanneer je schouders zakken,
wanneer je even niets hoeft te veranderen…
dan opent tijd zich als een lotus. Niet snel, niet langzaam — gewoon precies zoals hij is.
Een kleine oefening voor elke dag
Ga eens zitten.
Sluit je ogen.
Voel je adem.
Voel je lichaam.
Voel de ruimte om je heen.
Stel jezelf dan één vraag:
“Hoe voelt tijd… als ik niets doe?”
Je zult merken:
tijd wordt zacht.
tijd wordt breed.
tijd wordt stil.
En soms — heel soms — komt er een glimlach.
Een glimlach die zegt:
“Oh ja… ik ben hier. Dat is genoeg.”
De glimlach als poort
We denken vaak dat spiritualiteit zwaar moet zijn. Maar soms begint het met iets heel eenvoudigs:
Een glimlach.
Een glimlach die je hoofd even stopt.
Een glimlach die je terugbrengt naar je lichaam.
Een glimlach die zegt:
“Ik hoef niet te rennen.”
In die glimlach zit een hele wereld.
Een wereld waarin tijd niet langer een vijand is, maar een vriend.
Een wereld waarin je niet hoeft te beheersen, maar mag rusten.
Begeleidende Meditatie — Rusten in Tijd
Ga zitten op een manier die vriendelijk is voor je lichaam.
Voel hoe je gedragen wordt. Sluit zacht je ogen.
Laat je adem vanzelf komen en gaan.
Breng je aandacht naar je buik.
Voel hoe hij zich vult… en weer leeg wordt.
Niets forceren.
Voel nu de ruimte om je heen.
Alsof de lucht iets verder van je af staat.
Alsof er meer plek is dan je dacht.
Stel je dan voor dat tijd geen klok is, maar een zachte open ruimte.
Een veld waarin jij mag liggen, zoals een blad op het water.
Laat je schouders zakken.
Laat je gezicht ontspannen.
Laat je gedachten komen en gaan, zoals vogels die overvliegen.
Breng dan een kleine glimlach op je lippen.
Niet omdat je iets moet voelen,
maar omdat je jezelf herinnert:
“Ik hoef tijd niet te beheersen.
Ik mag erin rusten.”
Blijf hier nog even.
In dit zachte, tijdloze veld.
In dit nu.
Wanneer je wilt, open je je ogen.
Rustig.
Aanwezig.
Ruimer dan voorheen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Reflectievragen
- Hoe voelt tijd voor jou op een gewone dag?
- Waar in je lichaam merk je het eerst dat je ‘haast’ hebt?
- Wanneer heb jij voor het laatst een spontane glimlach gevoeld tijdens drukte?
- Welke momenten van de dag openen zich vanzelf, zonder dat je ze plant?
- Hoe zou jouw relatie met tijd veranderen als je haar niet meer probeert te beheersen?
- Wat gebeurt er in jou wanneer je twee minuten niets doet?
- Welke overtuiging over tijd mag je zachtjes loslaten?
De essentie
We hoeven tijd niet te beheersen.
We mogen erin rusten.
En soms begint dat met een glimlach.
Comments
Post a Comment